Schrijver: Luo Guanzhong
Eerste uitgave: Veertiende eeuw
Oorspronkelijke taal: Chinees

Ja, ik wist dat dit ging gebeuren. Ik ga niet alle boeken echt leuk vinden. En dan kom je jezelf tegen… want, moet ik alles uitlezen? Wanneer mag je opgeven? Normaal gesproken lees ik gewoon graag een boek uit ook als het niet echt lekker leest. Echter 4000 pagina’s? Wat zou jij doen?

Ik denk eerlijk gezegd best dat het verhaal de moeite waard is. Maar om deze gekke uitdaging niet te veel te laten kosten probeer ik voor goedkope oplossingen te gaan. In dit geval betekent het aanspraak maken op mijn Kobo abonnement en in het Engels lezen. Dat maakt dit boek voor mij te hoog gegrepen. Dan is het lezen ook niet meer leuk en lezen doe ik wel voor mijn plezier! Naast de hoeveelheid tekst in het Engels hebben de Chinese namen mij de das omgedaan. Op een gegeven moment wist ik niet meer of het om een persoon, streek of stad ging en dat komt het lees plezier niet ten goede. Om een lang verhaal kort te maken…. nee ik heb het niet uitgelezen en ben al snel tot de conclusie gekomen dat dit boek wat mij betreft geen match is. Hoort deze dan wel thuis in de lijst? Ja ik denk het wel. Het boek wordt beschreven als de Chinese variant van de Ilias en is zelfs verwerkt in een Koreaans spreekwoord. Dan heeft het wel een plekje verdiend. Dus ja dit oh zo oude boek verdient het om er in te staan, maar dit oude boek verdient ook een lezer die deze oude Chinese geschiedenis beschreven in 4000 pagina’s kan waarderen. Ik behoor niet tot deze selecte groep lezers.